Słownik kryptowalut

Audyt to ktoś, kto sprawdza zeszyt — a samo słowo znaczy dosłownie „słuchanie”, bo rachunki czytano kiedyś na głos.

Autoryzacja to sekunda, w której bank patrzy na twoją linijkę, mówi „tak” i blokuje kwotę — to jest to słowo „oczekująca” w twojej aplikacji.

Bank to nie skarbiec, tylko wielki zeszyt — księga tego, kto ile ma, prowadzona przez instytucję, której ufasz.

Deflacja to odwrotność inflacji: pieniądz, który z czasem się umacnia, przez co ludzie odkładają zakupy, a każdy dług robi się cięższy.

Inflacja to twój pieniądz tracący siłę — mierzoną tym, ile rzeczy da się za jedną jego jednostkę kupić.

Księga rachunkowa to po prostu zeszyt, w którym zapisuje się, kto co ma.

Księgowość podwójna to zapisywanie każdej transakcji dwa razy, po dwóch stronach, które muszą się zgadzać — więc kłamstwo musi rosnąć, żeby się ukryć.

Panika bankowa to moment, w którym wszyscy naraz przestają ufać zeszytowi banku i jednocześnie ustawiają się po swoje pieniądze.

Pieniądz to wspólne zaufanie w wygodnym przebraniu.

Pieniądz fiducjarny nie stoi za nim nic, czego można dotknąć — istnieje, bo państwo ogłasza go pieniądzem i bo my wszyscy dalej traktujemy go jak pieniądz.

Podwójne wydanie to obiecanie tych samych pieniędzy dwóm różnym osobom — możliwe dopiero wtedy, gdy nikt po drodze nie sprawdza.

Siła nabywcza to ilość prawdziwych rzeczy, które da się za jednostkę pieniądza faktycznie kupić.

Ślepy podpis to podpisanie zaklejonej koperty z kalką w środku: podpis odbija się na kartce, a podpisujący nigdy nie widzi, co podpisał.